Ik, Mezelf
en Andere
Inleiding
"Ik ben iemand die niet vaak naar mezelf kijkt. Maar ik zit in een periode van helen, van loslaten, van uitvinden wat ik eigenlijk wil."
Deze opdracht was confronterend om te maken. Ze dwong mij om naar drie dingen te kijken: wie ik nu ben, wat mijn gekozen familie van mij denkt, en waar ik uiteindelijk wil zijn.
Als inspiratiebron koos ik de Britse kunstenares Tracey Emin, bekend om haar rauw autobiografische werk waarin ze zichzelf zonder filter laat zien inclusief de minder mooie kanten.
Inspiratie
Tracey Emin — My Bed
1998. Haar onopgemaakte bed omringd door persoonlijke spullen. Een eerlijk beeld van haar mentale toestand na een depressieve periode. Dat bed kende ik.
De kameleon
Mijn hele leven werd ik beschreven als stil, makkelijk, niet moeilijk. Ik observeer, ik pas me aan. Maar voor het eerst stel ik de vraag: wat wil ik eigenlijk zelf?
Gekozen familie
Shaniqua en Lara. Twee mensen die mij goed genoeg kennen om eerlijk te zijn — en die bereid waren dat op camera te doen.
Hoe zie ik mijzelf?
Ik film mezelf in mijn bed. Korte momenten wisselen af; ik maak me klaar, ik kijk in de spiegel, ik kleed me vrouwelijk en mannelijk. Twee kanten van wie ik ben.
Er is een moment waarop ik in de spiegel kijk en mezelf de vraag stel: wat denken anderen eigenlijk van mij? Dat is het punt waarop ik de woorden van Shaniqua en Lara binnenlaat.
De video sluit af met een minuut van glimlachen. Van klein en ingehouden naar voluit lachen. Een knuffel aan mezelf.
"Ik ben een vrouw die vloeiend omgaat met zowel mannelijke als vrouwelijke energie. Die twijfel is niet van mij die heb ik overgenomen van mensen die mij altijd hebben beoordeeld."
Mezelf in relatie tot andere
Ik breng de laatste tijd veel tijd door met Shaniqua en Lara, dus heb ik hen gevraagd wat zij van mij vinden. Ik vond het heel bijzonder om dit terug te kijken en te bewerken.
Het liefst had ik nog meer mensen opgenomen, maar ik merkte dat het voor velen moeilijk is om voor de camera zo'n confronterende vraag eerlijk te beantwoorden.
"Wat zegt mijn sociale kring over mij?"
Mezelf in relatie tot mijn wensbeeld
Mijn wensbeeld is niet per se om over 10 jaar alles op orde te hebben. Ik wil gewoon verder zijn. Verder in mezelf kennen, verder op een pad waar ik energie van krijg.
Ik wil verhalen vertellen van mezelf, maar ook voor anderen. Werken met mensen die hun creativiteit met mij willen delen, zodat ik die in beelden kan brengen waar kijkers zich in herkennen of door worden geïnspireerd.
"Ik hoop dat ik over 10 jaar nog steeds aan het leren ben. Dat voelt voor mij meer als slagen dan een eindbestemming bereiken."
Reflectie
Uiteindelijk heb ik het anders gedaan dan ik had gepland. Het storyboard, de shots, de verschillende kleding ik heb dat allemaal losgelaten. Ik heb besloten om gewoon voor de camera te gaan zitten en te praten. De ruwe versie. Niet een versie die ik wilde presenteren, maar wie ik op dat moment was.
Deel 2 heb ik apart gehouden. Shaniqua en Lara die over mij praten, is een eigen video geworden. Deel 1 en 3 heb ik zelf gefilmd, improviserend en opzeggend wat er in me opkwam. Ik heb meerdere pogingen gedaan, want ik vind het moeilijk om over mezelf te praten. Maar ik heb het gedaan.
Als je goed kijkt naar de video, zie je hoe mijn stem verandert. Ik begin enthousiast, maar word daarna stiller en verdrietiger. Aan het einde is er een soort frustratie niet omdat het misging, maar omdat dit onderwerp mij raakt. Omdat ik het moeilijk vind om mezelf echt te zien.
Ik weet niet of mijn boodschap volledig duidelijk is. Maar ik ben er trots op dat ik dit heb ingediend. Dat ik het toch heb afgemaakt, zegt misschien meer over mij dan de video zelf.